تحلیل اثر سرمایه اجتماعی بر توسعه پایدار زیست‌محیطی شهر مرزی بوشهر

نوع مقاله : علمی - پژوهشی مستقل

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جامعه شناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران

2 دانشیار جامعه شناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران

3 استادیار جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران

چکیده

یکی از مسائل عمده شهر مرزی بوشهر، مسئله محیط‌زیست و تخریب آن توسط ساکنین و گردشگران است. لذا مقاله به تحلیل اثرات سرمایه اجتماعی و شاخص‌های آن بر توسعه پایدار زیست‌محیطی می‌پردازد. روش تحقیق، پیمایشی بوده و جامعه آماری جوانان 18 تا 39 ساله شهر مرزی بوشهراست. شیوه نمونه‌گیری، خوشه‌ای چندمرحله‌ای است و حجم نمونه 384 نفر می‌باشد. پرسشنامه محقق ساخته، دارای اعتبار صوری بوده و ضریب کرونباخ پایداری زیست‌محیطی 773/0 و سرمایه اجتماعی 892/0 است که از پایایی لازم برخوردارند. یافته‌ها نشان داد میانگین پایداری زیست‌محیطی نسبتاً بالا بوده است. پایداری زیست‌محیطی در بین 9/32 درصد از جوانان در حد کم، 4/29 درصد متوسط و 7/37 درصد در حد زیاد بوده است. بین سرمایه اجتماعی و پایداری زیست‌محیطی رابطه مثبت و مستقیم وجود دارد. ضریب همبستگی پیرسون بین برابر با 237/0 است. پایداری زیست‌محیطی دارای سه بعد بوده که رابطه آن‌ها با سرمایه اجتماعی مثبت و معنادار می‌باشد. سرمایه اجتماعی با بعد حفاظت از محیط‌زیست بالاترین (282/0) و بعد نحوه بازیافت کمترین همبستگی (155/0) را دارد. پس هر چه سرمایه اجتماعی بیشتر شود، میزان پایداری زیست‌محیطی افزایش می‌یابد و برعکس هر چه سرمایه اجتماعی کمتر شود، میزان پایداری زیست‌محیطی کاهش می‌یابد. ابعاد سرمایه اجتماعی، حدود 1/14 درصد از واریانس پایداری زیست‌محیطی را تبیین می‌کنند. بالاترین تأثیر مستقیم را به ترتیب انسجام اجتماعی و روابط اجتماعی و بالاترین تأثیر غیرمستقیم را مشارکت اجتماعی و بالاترین تأثیر کل را نیز انسجام اجتماعی بر روی میزان پایداری زیست‌محیطی دارند. بالا بردن میزان سرمایه اجتماعی و ابعاد و مؤلفه‌های آن در پایداری زیست‌محیطی و نگرش افراد نسبت به محیط‌زیست شهری و توسعه زیست‌محیطی شهر مرزی بوشهر اثرگذار می‌باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Analysis of the Effects of Social Capital on the Sustainable Environmental Development of the Border City of Bushehr

نویسندگان [English]

  • Tayyebeh Pourbehi 1
  • Gholamreza Jafarinia 2
  • Ali Shamsoddini 3
1 Phd student in sociology, Bushehr branch, Islamic Azad university, Bushehr , Iran
2 Associate Professor of Sociology, Bushehr Branch, Islamic Azad University, Bushehr, Iran
3 Assistant Professor of Geography and Urban Planning, Marvdasht Branch, Islamic Azad University, Marvdasht, Iran
چکیده [English]

One of the main issues of Bushehr border city is the issue of environment and its destruction by residents and tourists. Therefore, the article analyzes the effects of social capital and its indicators on sustainable environmental development. The research method is survey and the statistical population is 18-39 years old youth in the border city of Bushehr. The sampling method is multi-stage cluster and the sample size is 384 people. The researcher-made questionnaire has a formal validity and Cronbach's coefficient of environmental sustainability is 0.773 and social capital is 0.892, which have the necessary reliability. The results showed that the average of environmental sustainability was relatively high. Environmental sustainability has been low, medium, and high among 32.9%, 29.4%, and 37.7% of young people, respectively. There is a positive and direct relationship between social capital and environmental sustainability. Pearson correlation coefficient is equal to 0.237. Environmental sustainability has three dimensions that their relationship with social capital is positive and significant. Social capital has the highest correlation with the dimension of environmental protection (0.282) and the lowest correlation with the dimension of recycling (0.155). So the more social capital, the greater the degree of environmental sustainability, and conversely, the less social capital, the lower the degree of environmental sustainability. The dimensions of social capital explain about 14.1% of the variance in environmental sustainability. The highest direct impact is social cohesion and social relations, respectively, and the highest indirect impact is social participation, and the highest overall impact is social cohesion on the degree of environmental sustainability. Increasing the amount of social capital and its dimensions and components are effective in environmental sustainability and people's attitudes towards the urban environment and environmental development of the border city of Bushehr.

کلیدواژه‌ها [English]

  • environmental sustainability
  • social capital
  • Trust
  • Participation
  • Bushehr border city
  1. احدنژاد روشنی، محسن؛ یاری‌قلی، وحید؛ اوجاقلو، روح‌الله (۱۳۹۳) نقش سرمایه اجتماعی در توسعه پایدار محلی مورد مطالعه: محله ی نارمک تهران، مطالعات جامعه‌شناختی شهری، سال 4، شماره ۱۲، صص.50-25.
  2. ارغان، عباس و شعبانی، محمد (1396) از رشد شهر تا توسعه پایدار شهری و بررسی بعد زیست‌محیطی کلان‌شهر تهران، کنفرانس پژوهش‌های معماری و شهرسازی اسلامی و تاریخی ایران، حامی: موسسه معماری و شهرسازی سفیران راه مهرازی، 1396، دوره اول.
  3. انجمن جامعه‌شناسی ایران (1383) مسائل اجتماعی ایران، تهران: انتشارات آگه.
  4. انصاری، ثمینه و عندلیب، علیرضا (1395) الگویی نوین برای ارزیابی میزان مشارکتی بودن طرح‌ها، نمونه: محله خوب بخت، فصلنامه نقش‌جهان، دوره ۶، شماره ۱، صص. 17-5.
  5. آزاد، محرم؛ رحمانی فیروزجاه، علی؛ عباسی اسفجیر، علی‌اصغر (1398) بررسی ارتباط بین سرمایه اجتماعی با توسعه پایدار شهری (مطالعه موردی: استان مازندران)، مطالعات جامعه‌شناختی شهری، سال 9، شماره 30، صص.126-93.
  6. امینی‌نسب، سیدمهدی و جعفرزاده، شکوفه (1388) بررسی آگاهی‌های زیست‌محیطی آموزگاران و نقش آن‌ها در توسعه پایدار و آموزش فرهنگ محیط‌زیست (مطالعه موردی: آموزگاران مقطع دبیرستان شهرستان رامهرمز)، همایش ملی انسان، محیط‌زیست و توسعه پایدار، حامی: دانشگاه آزاد اسلامی، واحد همدان.
  7. بابایی، محبوبه؛ بابایی، مهدی؛ عبدالهی، عبدالله؛ جنگجو، عیسی (1392) بررسی و تحلیل نقش سرمایه اجتماعی در توسعه پایدار شهری با تأکید بر شهر ماکو»، اولین همایش ملی گردشگری، جغرافیا و محیط‌زیست پایدار، همدان، انجمن ارزیابان محیط‌زیست هگمتانه.
  8. بوردیو، پی یر (1397) تمایز: نقد اجتماعی قضاوت‌های ذوقی، ترجمه حسن چاوشیان، تهران: انتشارت ثالث.
  9. پاتنام، روبرت (1392) دموکراسی و سنت‌های مدنی، ترجمه محمدتقی دلفروز، تهران: انتشارات جامعه‌شناسان.
  10. تومه، ژرژ (1380) توسعه فرهنگی و محیط‌زیست، محمد شارع پور، چاپ اول، تهران: غزال (باز).
  11. جعفری‌نیا، غلامرضا (1399) بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی بر رفتارهای زیست‌محیطی شهروندان (مطالعه موردی: شهر بوشهر)، فصلنامه برنامه‌ریزی منطقه‌ای، دوره 10، شماره 37، صص. 150-141.
  12. درویشی؛ محمدرسول؛ قائدی، محمدرضا؛ کشیشیان سیرکی، گارینه ؛ توحیدفام، محمد (1399) تحلیلی بر توسعه پایدار شهری با تکیه‌بر شاخصه‌های سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی (نمونه موردی: منطقه ۲ شهر تهران)، پژوهش و برنامه‌ریزی شهری، دوره 11، شماره 40، صص. 201-216.
  13. ربانی، رسول (1398) جامعه‌شناسی شهری، چاپ هفتم، تهران: انتشارات سمت.
  14. رمضانی قوام‌آبادی، محمدحسین و شفیق فرد، حسن (1395) توسعه پایدار و حق بر محیط‌زیست سالم: ‌ چشم‌انداز نسل‌های آینده، سیاست جهانی، دوره 5، شماره 1، صص.271-241.
  15. رئیسی، علی‌اکبر و بیژنی، مسعود (1395) راهکارهای توسعه پایدار زیست‌محیطی برای مقابله با آلودگی‌های منابع طبیعی، کنفرانس ملی دیده‌بانی آینده زمین با محوریت آب‌وهوا کشاورزی و محیط‌زیست، مرکز توسعه آموزش‌های نوین ایران (متانا)، تهران.
  16. شکرگزار، اصغر؛ جعفری مهرآبادی، مریم؛ رحیمی یکتا، سمیه (1395) بررسی نقش سرمایه اجتماعی در توسعه پایدار زیست‌محیطی مطالعه موردی شهر خرم‌آباد، اولین همایش ملی منابع طبیعی و توسعه پایدار در زاگرس مرکزی، شهرکرد.
  17. صالحی، صادق و لقمان امامقلی (1395) نقش هنجارهای فردی و اجتماعی در شکل‌گیری رفتار حامی محیط‌زیست، آموزش محیط‌زیست و توسعه پایدار، دوره 4، شماره 3، صص.21-12.
  18. صفرعلی زاده، اسماعیل؛ اکبری، مجید؛ بوستان احمدی، وحید؛ موسوی، سید چمران (1398) بررسی شاخص‌های سرمایه اجتماعی و ارتباط آن با توسعه پایدار شهری، تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، دوره ۲۲، شماره ۶۶، صص.122-105.
  19. عباس‌پور، مجید؛ کارگری، نرگس؛ مستوری، رضا (1385) نقش آموزش محیط‌زیست در توسعه پایدار کشور و دورنمای آن، همایش ملی دوسالانه انجمن متخصصان محیط‌زیست ایران، حامی: انجمن متخصصان محیط‌زیست ایران.
  20. عباس‌زاده، محمد، حسین، میرزایی، لورا، علیاری (1394) تأثیر سرمایه فرهنگی و اجتماعی بر مشارکت شهروندان در تفکیک و جمع‌آوری زباله‌های خانگی (نمونه موردمطالعه شهروندان شهر ارومیه)، مطالعات جامعه‌شناختی شهری، سال 5، شماره 14، صص.102-75.
  21. کلانتری، عبدالحسین؛ کیانپور، مسعود؛ مزیدی شرف‌آبادی، وحید؛ لشگری، مجتبی (1395) بررسی عوامل اجتماعی مؤثر بر تعلق‌مندی نسبت به محیط‌زیست (موردمطالعه: شهروندان شهر تهران)، جامعه‌شناسی کاربردی، صص. 16-1.
  22. گیدنز، آنتونی (1394) سیاست‌های مقابله با تغییرات آب‌وهوا، ترجمه صادق صالحی و شعبان محمدی، چاپ اول، تهران: نشر اگه.
  23. فروتن کیا، شهروز و نواح، عبدالرضا (1396) جامعه‌شناسی محیط‌زیست، چاپ اول، تهران: ناشر جامعه شناسان.
  24. فکوهی، ناصر (1395) تاریخ اندیشه و نظریه‌های انسان‌شناسی، چاپ دهم، تهران: نشر نی.
  25. فوکویاما، فرانسیس (1385) پایان نظم، سرمایه اجتماعی و حفظ آن، ترجمه: غلام عباس توسلی، تهران: حکایت قلم نوین.
  26. فیلد، جان (1392) سرمایه اجتماعی، ترجمه غلام‌رضا غفاری، حسین رمضانی، تهران: کویر.
  27. محرم نژاد، ناصر و تهرانی، مهناز (1389) مروری بر نظریه‌های اجتماعی و مدیریت محیط‌زیست، فصلنامه انسان و محیط‌زیست، دوره 8، شماره 1، صص. 11-3.
  28. محرم نژاد، ناصر و حیدری، عمران (1385) تدوین الگوی مدیریتی توسعه پایدار آموزش محیط‌زیست برای نسل جوان کشور، علوم و تکنولوژی محیط‌زیست، دوره 8، شماره 1، صص.77-68.
  29. مفیدی، سید مجید و شایان، لیلا (1386) توسعه پایدار و برنامه‌ریزی شهرهای مناطق کویری ایران، هفت شهر، سال 7، شماره21، صص.93-91.
  30. موسوی، میرنجف؛ قنبری، حکیمه؛ اسماعیل‌زاده، خالد (1391) تحلیل فضایی رابطه سرمایه اجتماعی و توسعه پایدار شهری، مطالعه موردی؛ شهرهای استان آذربایجان غربی، جغرافیا و توسعه، دوره 10، شماره27، صص.27-1.
  31. میرهاشمی، سیدمهدی؛ حق‌پرست، فرزین؛ آصفی، مازیار (1399) بررسی عوامل مؤثر بر رفتار محیط‌زیستی: مطالعه‌ای کیفی در مناطق شهری ایران، آموزش محیط‌زیست و توسعه پایدار، دوره 8، شماره 3، صص.164-153.
  32. نصراللهی، زهرا و راضیه، اسلامی (1392) بررسی رابطه سرمایه اجتماعی و توسعه پایدار در ایران (کاربردی از مدل روبرت فوآ)، پژوهش‌های رشد و توسعه اقتصادی، سال 4 ، شماره 13، صص. 78-61.
  33. نوابخش، فرزاد و ویسمه، علی (1398) بررسی نقش سرمایه اجتماعی در توسعه پایدار شهر اراک، مطالعات عمران شهری، دوره3، شماره9، صص.106-91.
  34. ولایی، عیسی (1384) الگوهای رفتار با طبیعت (محیط‌زیست) از دیدگاه قرآن و سنت، رشته علوم قرآن و احادیث، پایان‌نامه دکتری دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات، تهران.
  35. Abbaspour, Majid. & Kargari, Narges. & Mastouri, Reza. (2006) The role of environmental education in the sustainable development of the country and its prospects, Biennial National Conference of the Iranian Association of Environmentalists, Sponsor: Iranian Association of Environmentalists. [In Persian].
  36. Abbaszadeh, Mohammad, Hossein. & Mirzaei Aliari, Laura. (2015) The effect of cultural and social capital on citizen participation in the separation and collection of household waste (a study sample of citizens of Urmia), Urban Sociological Studies, Vol.5, No.14, pp.75-102. [In Persian].
  37. Ahadnejad Roshani, Mohsen. & Yargoli, Vahid. & Ojaqloo, Ruhollah. (2014) The role of social capital in sustainable local development: Narmak neighborhood of Tehran, Urban Sociological Studies, Vol.4, No.12, pp. 25-50. [In Persian].
  38. Amini Nesab, Seyed Mehdi. & Jafarzadeh, Shokoofeh. (2009) A Survey of Teachers' Environmental Awareness and Their Role in Sustainable Development and Environmental Culture Education (Case Study: Ramhormoz High School Teachers), National Conference on Human, Environment and Sustainable Development, Sponsor: Islamic Azad University, Hamedan unit. [In Persian].
  39. Ansari, Samineh. & Andalib, Alireza. (2016) A New Model for Assessing the Participation of Projects, Example: Khobakht Neighborhood, Naqsh Jahan Quarterly, Vol.6, No.1, pp.5-17. [In Persian].
  40. Arghan, Abbas. & Shabani, Mohammad. (2017) From the growth of the city to sustainable urban development and the study of the environmental dimension of the metropolis of Tehran, Conference on Islamic and Historical Architecture and Urban Planning Research in Iran, Sponsor: Safiran Rah Mehrazi Institute of Architecture and Urban Planning, 2017, first period. [In Persian].
  41. Arnstein, Sherry. (1969) A Ladder of Citizen Par-ticipation, Journal of the American Planning Association, Vol.35, No.4, pp. 24–216.
  42. Azad, Muharram. & Rahmani Firoozjah, Ali. & Abbasi Esfajir, Ali Asghar. (2019) A Study of the Relationship between Social Capital and Sustainable Urban Development (Case Study: Mazandaran Province), Urban Sociological Studies, Vol.9, No.30, pp.93-126. [In Persian].
  43. Babaei, Mahboubeh. & Babaei, Mehdi. & Abdullahi, Abdullah. & Jangjoo, Issa. (2013) A Study and Analysis of the Role of Social Capital in Sustainable Urban Development with Emphasis on Mako City, the First National Conference on Tourism, Geography and Sustainable Environment, Hamedan, Hegmataneh Association of Environmental Assessors. [In Persian].
  44. Bourdieu, Pierre. (2018) Distinction: Social Critique of Taste Judgments, translated by Hassan Chavoshian, Tehran: Third Edition. [In Persian].
  45. Chen, Q. & Acey, C. &  Lara, J.J. (2014) Sustainable Futures for Linden Village: A model for increasing socialcapital and the quality of life in an urban neighborhood, Sustainable Cities and Society, Vol.14, pp.359-373
  46. Davies, A. & Simon, J. & Patrick, R. & Norman, W. (2012) Social Innovation Overview, a deliverable of the project: The theoretical, empirical and policy foundations for buliding xocial innovation in Europe (TEPSIE), European Commission- 7 th Framework Programme, Brussels, European Commission, DG Research.
  47. Dervish, Mohammadrasol. & Qaedi, Mohammad Reza. & Circus Priests, Garine. & Tohidfam, Mohammad. (2016) An Analysis of Sustainable Urban Development Based on the Characteristics of Social Capital and Public Trust (Case Study: District 2 of Tehran), Urban Research and Planning, Vol.11, No.40, pp.201-216. [In Persian].
  48. Driskell, D. (2008) Creating Better Cities with Children and Youth: A Manual for Participation, Diba Publication, Vol.13, No.1, pp.76- 78.
  49. Fakuhi, Nasser. (2016) History of Anthropological Thoughts and Theories, 10th Edition, Tehran: Ney Publishing. [In Persian].
  50. Field, John. (2013) Social Capital, translated by Gholamreza Ghaffari, Hossein Ramezani, Tehran: Kavir. [In Persian].
  51. Forootan Kia, Shahrooz. & Nawah, Abdolreza. (2017) Environmental Sociology, First Edition, Tehran: Sociologists Publisher. [In Persian].
  52. Fukuyama, Francis. (2006) The End of Order, Social Capital and its Preservation, translated by Gholam Abbas Tavassoli, Tehran: The Story of the New Pen. [In Persian].
  53. Giddens, Anthony. (2015) Climate Change Policies, translated by Sadegh Salehi and Shaban Mohammadi, first edition, Tehran: If Publishing. [In Persian].
  54. Halkos, G. E. & Jones, N. (2012) Modeling the effect of social factors on improving biodiversity protection, Ecological Economics, Vol.78, pp. 90–99.
  55. Iranian Sociological Association. (2004) Social Issues of Iran, Tehran: Agha Publications. [In Persian].
  56. Jafarinia, Gholamreza. (2020) The effect of social capital on the environmental behaviors of citizens (Case study: Bushehr), Journal of Regional Planning, Vol.10, No.37, pp.141-150. [In Persian].
  57. Mirhashemi, Seyed Mehdi. & Haqparast, Farzin. & Asefi, Maziar. (2016) Investigating the Factors Affecting Environmental Behavior: Qualitative Studies in Urban Areas of Iran, Environmental Education and Sustainable Development, Vol.8, No.3, pp.153-164. [In Persian].
  58. Mofidi, Seyed Majid. & Shayan, Leila. (2007) Sustainable Development and Planning of Cities in Desert Areas of Iran, Haft Shahr, Vol.7, No.21, 22-21. [In Persian].
  59. Moharramnejad, Nasser. & Heidari, Imran. (2006) Development of a management model for sustainable development of environmental education for the young generation of the country, environmental science and technology, Vol. 8, No.1, pp. 68-77. [In Persian].
  60. Moharramnejad, Nasser. & Tehrani, Mahnaz. (2010) A Review of Social Theories and Environmental Management, Journal of Man and Environment, Vol.8, No.1, pp.3-11. [In Persian].
  61. Mousavi, Mir Najaf. & Ghanbari, Hakimeh. & Esmailzadeh, Khaled. (2012) Spatial analysis of the relationship between social capital and sustainable urban development, a case study; Cities of West Azerbaijan Province, Geography and Development, Vol.10, No.27, pp.1-27. [In Persian].
  62. Nasrollahi, Zahra. & Razieh, Eslami. (2013) A Study of the Relationship between Social Capital and Sustainable Development in Iran (Applied by Robert Foua's Model), Economic Growth and Development Research, Vol.4, No.13, pp. 61-78. [In Persian].
  63. Navabakhsh, Farzad. & Wismeh, Ali. (2018) The role of social capital in the sustainable development of Arak, Urban Development Studies, Vol. 3, No.9, pp. 91-106. [In Persian].
  64. Peiró-Palomino, J. & Picazo-Tadeo, A. J. (2018) Is social capital green? Cultural features and environmental performance in the European Union, Environment Res Economic, Vol.72, pp.795–822.
  65. Putnam, Robert. (2013) Democracy and Civic Traditions, translated by Mohammad Taghi Delfrooz, Tehran: Sociologists Publications. [In Persian].
  66. Rabbani, Rasoul. (2019) Urban Sociology, seventh edition, Tehran: Samat Publications. [In Persian].
  67. Raeisi, Ali Akbar. & Bijani, Massoud. (2016) Sustainable Environmental Development Strategies for Combating Natural Resources Pollution, National Conference on Earth Future Monitoring Focusing on Agricultural Climate and Environment, Iran New Education Development Center (METANA), Tehran. [In Persian].
  68. Ramezani Ghavamabadi, Mohammad Hossein. & Shafiq Fard, Hassan. (2016) Sustainable Development and the Right to a Healthy Environment: Perspectives on Future Generations, World Politics, Vol.5, No.1, pp. 241-271. [In Persian].
  69. Safar Alizadeh, Ismail. & Akbari, Majid. & Bustan Ahmadi, Vahid. & Mousavi, Seyed Chamran. (2019) Study of social capital indicators and its relationship with sustainable urban development, Applied Research in Geographical Sciences, Vol.22, No.66, pp.122-105. [In Persian].
  70. Salehi, Sadegh. & Emamgholi, Loghman. (2016) The Role of Individual and Social Norms in the Formation of Environmental Support Behavior, Environmental Education and Sustainable Development, Vol.4, No.3, pp. 91-93. [In Persian].
  71. Sheriff, Abdul Hussein. & Kianpour, Massoud. & Mazidi Sharafabadi, Vahid. & Lashgari, Mojtaba. (2016) A Study of Social Factors Affecting Belonging to the Environment (Case Study: Citizens of Tehran), Applied Sociology, pp.1-16. [In Persian].
  72. Shukrgzar, Asghar. & Jafari Mehrabadi, Maryam. & Rahimi Yekta, Somayeh. (2016) A Study of the Role of Social Capital in Sustainable Environmental Development: A Case Study of Khorramabad, the First National Conference on Natural Resources and Sustainable Development in the Central Zagros, Shahrekord. [In Persian].
  73. Smith, Meredith A. & Kingston, Sharon. (2021) Demographic, Attitudinal, and Social Factors That Predict Pro-Environmental Behavior, Sustainability and Climate Change, Vol. 14, No. 1, pp.47-54.
  74. Soun, S. D. (2013) Urban Participation & urban development, Journal of urban management, 13, No. 6, pp.1-20.
  75. Stindel, M. & Jancker, F. (2016) study on relationship of social capital with sustainable urban development (case study: Berlin, Hamburg andcolognecities), International Research Journal of social sciences, 5, No.6, pp.71-75.
  76. Takada, S & Marutani, M (2014) Relation between social capital with peripheral quality and sustainable development, Journal of social development, Vol.8, No, 31, pp. 466-499.
  77. Tomeh, George. (2001) Cultural Development and Environment, Mohammad Sharipour, First Edition, Tehran: Ghazal (open). [In Persian].
  78. Valaei, Issa. (2005) Patterns of Behavior with Nature (Environment) from the Perspective of Quran and Tradition, Quran and Hadith Sciences, PhD Thesis, Azad University, Science and Research Branch, Tehran. [In Persian].
  79. Zhou, D. & Liu, T. & Wang, Q. (2020) How Social Capital Affects Environmental Performance in China, Frontiers in Energy Research, Vol.7, pp.160.